Werter był mieszczaninem. Cechowała go uczuciowość i łatwość nawiązywania kontaktów i znajomości, szczególnie z dziećmi które kochał nad życie oraz kobietami. Młody, oczytany, sprawiał duże wrażenie na wielu ludziach. Był z zawodu malarzem, artystą, poetą, nienawidził ludzi z wyższego pochodzenia. Według Wertera miłość idealizowała świat, miłość go całkowicie opanowała, była jak choroba, gdyż o niczym innym nie myślał. Miłość tłumaczy istnienie człowieka na świecie. Życie bez miłości to jak latarnia bez światła, ona człowieka tworzy i dowartościowuje. Gdy jest nieszczęśliwa działa destrukcyjnie, rozsmakowuje człowieka w cierpieniu i we łzach. Werter początkowo idealizuje miłość, dzięki niej świat wydaje mu się piękny, a on sam jest bardzo szczęśliwy. Jego miłość do Lotty jest wzajemna, lecz nieszczęśliwa. Werter jest pewny, że miłość przezwycięży śmierć. Uważa, że po śmierci spotka się z nią i będą prawdziwie szczęśliwi i żadna siła nie będzie w stanie tego zmienić.